Boek

Aantekeningen betreffende het ‘ kijken naar jezelf’:

Geschiedenis:
In 2017 tijdens het samen schrijven van ons boek wat ik samen met mijn vrouw in een tijdsbestek van een week deed, ontstond in een vakantiehuis in een rustige, bosrijke omgeving in Nederland, het ‘kijken naar jezelf’! We schreven van ’s ochtends tot ’s avonds. Dat was best wel vermoeiend! Tussen de bedrijven door, om me op te laden, ging ik alleen liggen op bed en keek ik enkel simpelweg naar mezelf. Rechtstreeks gewaarzijn. Misschien was ik daarbij spontaan eerst mijn tenen bewust, de prikkels daar… en vervolgens misschien daarna het gesjirp van een vogel. Ik bleef echt heel dichtbij mezelf, zodat mijn geest zich richtte naar het lichaam: in plaats van zijn eigen staart na te jagen!
Uiteindelijk begon ik ook lopend en zittend het kijken naar mezelf te ervaren, te doen!
Ieder moment kan ons moment zijn!

Is het leven lijden?
Ik denk het wel.
Als je verstrooiing zoekt en vindt dan zal je dat niet gauw opmerken!
Lijden, als je ziek bent, als je iemand verliest, als er leugens over je worden verteld, als je bestolen wordt, als een geliefde niet langer met jou verder wilt, als je honger en dorst hebt, geen plek hebt om te slapen, het te heet of te koud is, een miskraam, als je je baan verliest, te weinig geld hebt, als alles saai lijkt, als niemand naar je luistert, en dergelijke!
Eigenlijk is je rottig voelen een bevestiging van dat het leven lijden is.
Misschien zeg je dan: je rottig voelen is een teken van zwakte! Maar in mijn ogen een teken dat je weer kwetsbaar bent, naar het leven zoals het echt is: lijden.
In je rottige gevoel blijven steken, is wel in mijn ogen een teken van zwakte.
‘Wees op je hoede,’ zegt het leven: met dat rottige gevoel.
Zoals je onbewust te dicht met je hand bij een vlam kan komen. Dat voelt rottig, pijnlijk, nietwaar? Vuur vertegenwoordigt lijden maar als je leert, accepteert, dan zal het licht en warmte vertegenwoordigen.
Als je zielig gaat doen, heb je helemaal niets geleerd. Als je je wonden blijft likken!
Trek het je rottig voelen niet persoonlijk aan. Het leven is nu eenmaal niet leuk maar kan wel leuk zijn of worden voor jou maar vergeet nimmer dat in werkelijkheid het leven pijnlijk is. Vuur verandert niet van zijn destructieve aard, alleen maar omdat je afstand weet te houden!
Het leven kan heel makkelijk weer een hel voor je worden. Vergeet dat nimmer.
Jij bent niet zwak als je je rottig voelt maar blijf er niet in steken, hangen. Wees geen zombie. Dat rottige gevoel hoort niet bij jou, trek het je dus nimmer persoonlijk aan, jij bent niet zwak. Het leven is shit en je wordt daar aan herinnerd. Zoals een brandwond bij het vuur hoort en niet bij jou in de zin van: ik ben zwak en daarom heb ik een brandwond.
Als de geest zichzelf najaagt, ga je je gegarandeerd rottig voelen. Als je niet langer hier en nu bent, verdwaal je innerlijk voor dat je het weet en loop je regelrecht het vuur in!
Voel wat je voelt, hoor wat je hoort, zie wat je ziet: wees geen zombie. Je hoeft namelijk niet je geest eerst te overwinnen voordat je hier en nu kunt, zult zijn. Het zit namelijk zo: geef je slechts geheel over aan het zien zelf, aan het proeven zelf, aan het ruiken zelf, aan het horen zelf, aan het voelen zelf: bijvoorbeeld het gekriebel van een mier over je hand.
Weet dat het woord boom nimmer belangrijker is dan de boom zelf, het directe ervaren! De waarnemer is het waargenomene.
Maar de geest lijkt meer geïnteresseerd te zijn in woorden en ideeën, nietwaar?
We hebben ook een beeld van wat verlichting is. En zijn daarom niet wezenlijk gelukkig.
De geest jaagt zijn eigen staart na, als de geest zegt het te weten.
Ga voorbij het bekende, het denken. Simpelweg door je over te geven aan wat is.
Hoor die vogel. Voel je handen. …Niet via je hoofd, dat dan zegt: ik weet dat er een vogel zingt! Nee, direct, zonder enige bemiddeling of bemoeienis! Gewoon simpelweg!
Ja, je bent er al.

Observatie
De parel van kijken naar jezelf is observatie.
Bij kijken naar jezelf ben je actief bezig: voelen wat je voelt, horen wat je hoort, zien wat je ziet, proeven wat je proeft, ruiken wat je ruikt. Hier en nu vraagt zelfoverstijging, dat de geest terrein verliest. Dat het woord niet belangrijker is dan het moment zelf.
Zie je de boom nog wel rechtstreeks?
We hoeven de geest niet te bestrijden maar ons slechts over te geven aan het moment, hier en nu.
Wie hierover meer wil weten bezoek dan eens: de videos!
Als je verdwaald bent door innerlijke onrust en je overal bent behalve nu, dan zal ‘kijken naar jezelf helpen maar dat is niet het doel, de parel zelf.
Observatie vraagt echter niets. Het is Een stap!
Als je tot rust bent gekomen kun je dat observeren bewust worden in jezelf. Als de zon achter de dikke wolken!
Jezelf observeren is het moeilijkste wat er is. Omdat je namelijk een beeld van jezelf hebt! Rechtsreeks gewaarzijn. Is de schittering van bewustzijn zelf in je leven.
Vrijheid wordt daar ervaren waar bewustzijn is.